Już wkrótce: Darmowa wysyłka od 100 zł
Pole – jasna (biała) lub ciemna (czarna) kratka, po której poruszają się bierki szachowe na szachownicy, jedna z sześćdziesięciu czterech, które się na niej znajdują. Każde pole oznaczone jest literą i cyfrą (np. e4), co wykorzystywane jest przy zapisanie pozycji oraz notacji szachowej. W odniesieniu do strategii pole może mieć kluczowe znaczenie w przebiegu partii, […]
Podwójny szach – sytuacja, w której dwie figury (lub figura i pionek) równocześnie szachują króla przeciwnika. Podwójny szach zawsze jest jednocześnie szachem z odsłony. Jedyną możliwością obrony przed podwójnym szachem jest ucieczka króla (nie można naraz zbić obydwu szachujących figur ani zasłonić się przed nimi), jeżeli taka obrona jest niemożliwa – powstaje mat. Z tego […]
Podwójne uderzenie – motyw taktyczny, w którym jedna figura (lub pionek) atakuje dwie bierki przeciwnika. Podwójne uderzenie wykonane przez skoczka lub piona określa się często jako widły (widełki). Podwójny atak wieżą [fen]6k1/2n2p1p/6p1/8/2R5/7P/2b2PP1/6K1 w – – 0 1[/fen] Widły (widełki) – podwójne uderzenie skoczkiem [pgn initialHalfmove=end autoplayMode=none] [White „Podwójne uderzenie skoczkiem – widełki”] [FEN „3r2k1/2p3p1/1p5p/1b1p1r2/8/1N4P1/PPP4P/2KRR3 w […]
Poddanie (poddanie partii) – akt uznania się za pokonanego w szachach. Zawodnik poddaje się na ogół w beznadziejnej jego zdaniem pozycji. Dla gracza rozpoczynającego przygodę z szachami może to być sytuacja gdy został mu sam król, a przeciwnik posiada dwa hetmany. Dla doświadczonego arcymistrza, który gra z równorzędnych partnerem, momentem poddanie może być sytuacja, gdy […]
Plan – strategiczny zamysł, idea w szachach, konstruowany w celu osiągnięcia korzyści (materialnych lub pozycyjnych), a w efekcie wygrania lub (w przypadku gorszej pozycji) zremisowania partii. W partiach graczy turniejowych plany (zarówno w ataku jak i obronie) posiadają na ogół obydwoje gracze. Ich starania ścierają się ze sobą prowadząc do strategicznej i taktycznej walki na […]
Pion (pionek) – dawniej: pieszek, piechur, chłop, chłopek, drab, żołnierz bierka szachowa zaliczona do osobnej kategorii (obok figur), z uwagi na to że posiadać charakterystyczny ruch i zasady specjalne odmienne od figur szachowych. Pionki w notacji szachowej nie mają symbolu, oznacza się je tylko nazwami pól na których się znajdują, np. e4, f2, h7. Przy […]
Pat – (wł. "patto" – "warunek") sytuacja, gdy zawodnik jest na posunięciu i nie może wykonać żadnego prawidłowego ruchu, a jednocześnie jego król nie jest szachowany (w przeciwieństwie do mata); jedno z możliwych, remisowych zakończeń partii szachów. Pat jest rzadko spotykany w partiach turniejowych silnych zawodników, choć czasami za pomocą kombinacji pojawia się w roli […]
(Informacja: artykuł jest dopiero zalążkiem i wymaga rozwinięcia.) Partia włoska – debiut szachowy, rozpoczynający się po posunięciach 1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3.Gc4. Należy do grupy debiutów otwartych, oznaczonych w Jugosłowiańskiej Encyklopedii Szachów kodami ECO C50-C54. Pochodzi od włoskiego określenia „giuoco piano”, czyli „spokojna gra”. Może prowadzić do kilku różnych wariantów: „giuoco pianissimo” („gra […]
Partia wiedeńska – debiut szachowy, rozpoczynający się po posunięciach 1. e4 e5 2. Sc3. Należy do grupy debiutów otwartych, oznaczonych w Jugosłowiańskiej Encyklopedii Szachów (ECO) kodem C29. Choć partia wiedeńska jest uznawana za całkowicie poprawny debiut, jest rzadkim gościem na turniejach szachowych. Wynikać to może z jej pozornie spokojnego charakteru – ruch 2. Sc3 nie […]
Partia, gra towarzyska – partia rozgrywana poza oficjalną imprezą szachową (turniejem, meczem), nie brana pod uwagę do klasyfikacji i rankingu, częstokroć opierająca się na dodatkowych zasadach ustalonych przez zwyczaje szachowe lub przez samych partnerów. Partie towarzyskie są rozgrywane przez amatorów i profesjonalistów na każdym szczeblu, stanowiąc z jednej strony pewien rodzaj treningu, z drugiej zaś […]
