Już wkrótce: Darmowa wysyłka od 100 zł
Gambit północny (gambit duński, nordycki), niepoprawnie nazywany również gambitem centralnym – debiut z grupy debiutów otwartych (kod ECO C21), powstający po posunięciach 1.e4 e5 2.d4 e:d4 3.c3 d:c3 4.Gc4 c:b2 5.G:b2, w głównej mierze opracowany przez szachistów z Danii (m. in. Froma, Nilsena i Soerensena), w którym białe oddają aż dwa pionka za otwarcie przekątnych […]
(Informacja: artykuł jest dopiero zalążkiem i wymaga rozwinięcia.) Gambit hetmański – debiut powstający po posunięciach 1.d4 d5 2.c4 w którym białe poświęcają piona (pozornie, gdyż udowodniono że utrzymywanie pionka więcej przez czarnych doprowadzi je do gorszej pozycji), aby opanować centrum. Jedno z najbardziej rozwiniętych otwarć w ogólności, popularne na każdym szczeblu, wielokrotnie stosowane przez wszystkich […]
Gambit Evansa – Debiut z grupy debiutów otwartych (ECO C51–C52), powstający po posunięciach 1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gc4 Gc5 4.b4, odgałęzienie partii włoskiej. W gambicie tym białe poświęcają piona po to, aby zdobyć cenne tempo w stosunku do klasycznego wariantu partii włoskiej (gdzie gra się 4.c3). Nazwa gambitu wzięła się od nazwiska walijskiego szachisty Williama […]
Gambit Damiano – gambit powstający po posunięciach 1.e4 e5 2.Sf3 f6 3.S:e5. Należy zauważyć że odpowiedź 2… f6 jest uznawana za błąd czarnych i po zastosowaniu gambitu Damiana prowadzi do dużej przewagi białych w przypadku jego nieprzyjęcia (np. 3… He7 4. Sf3 d5 5. d3 de4 6. de4 H:e4+ 7. Ge2 Gf5 8. 0-0 H:c2 […]
Gambit Blackmara – Diemera – gambit powstający po posunięciach 1.d4 d5 2.e4 de4 3.Sc3 Sf6 4.f3, w którym białe oddają piona za inicjatywę i szybki rozwój figur. W wersji 1.d4 d5 2.e4 de4 3.f3 (zwaną gambitem Blackmara lub gambitem Gedulta) został wprowadzony do praktyki turniejowej w 1882r. przez amerykańskiego szachistę Armanda Edwarda Blackmara, a w […]
gambit – debiut szachowy, w którym jedna ze stron poświęca bierkę (najczęsciej piona) aby w zamian uzyskać inne korzyści, np.: szybszy i łatwiejszy rozwój figur, otwartą linię, przekatną lub przestrzeń, odsłonięcie pozycji króla, którego można później atakować. Nazwa pochodzi o włoskiego słowa "gambetto" i zwrotu "dare il gambetto", czyli "podstawić nóżkę" (użyte zostało po raz […]
Furtka – inaczej: lufcik, bramka – określenie oznaczające wolne pole do ucieczki króla (utworzone poprzez wysunięcie jednego z pionów po roszadzie) z pierwszej (u białych) lub ósmej (u czarnych) linii, przydatne gdy linia ta jest nie broniona. Furtka chroni przed matem na osłabionej pierwszej linii wykonanym przez ciężką figurę – hetmana lub wieżę. [pgn initialHalfmove=start […]
(Informacja: artykuł jest dopiero zalążkiem i wymaga rozwinięcia.) François-André Danican Philidor – (ur. 1 września 1726 w Dreux, zm. 31 sierpnia 1795 w Londynie) – szachista francuski, genialny teoretyk i praktyk szachów, uznawany za najwybitniejszego szachistę XVIII wieku. Z zawodu muzyk (kompozytor), twórca francuskiej opery komicznej. Początki kariery Philidora Pochodził z włoskiej rodziny muzyków i muzyka […]
Forpoczta– figura, która zajmuje wysuniętą w kierunku sił przeciwnika (za linią demarkacyjną czyli środkiem szachownicy) pozycję na otwartej, lub półotwartej linii, najczęściej wsparta jest również pionem. Szczególnie dobrze w roli forpoczty spisuje się skoczek. [pgn initialHalfmove=start autoplayMode=none] [White „Forpoczta”] [FEN „3r1rk1/1p4pp/pnqNp3/2p1Pp2/5P2/2P5/PP2Q1PP/3R1RK1 w – – 0 1”] {Skoczek na polu d6 stanowi silny punkt (forpocztę) na […]
Figura – każda bierka szachowa z wyjątkiem piona, a więc: król, hetman, wieża, goniec i skoczek. Figury dzielą się na ciężkie (hetmany i wieże) oraz lekkie (skoczki i gońce). Wśród amatorów figury są uważane (niepoprawnie) za synonim bierek.
